ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ .....

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΟΥ,ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΑΠ΄ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ....
ΜΝΗΜΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΟΥΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ, ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΑ ....ΜΝΗΜΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΞΕΝΟΙΑΣΤΗ ΖΩΗ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ, ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ, ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ, ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ,ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΠΟΥ ΜΕ ΛΑΤΡΕΥΕ ....
ΤΑ ΧΑΡΙΖΩ
ΣΤΑ ΔΥΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΜΟΝΑΚΡΙΒΟ ΕΓΓΟΝΟ ΜΟΥ, ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ, ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ, ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ .... ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΥΤΥΧΙΑ

n

n

.11111111111111

.11111111111111
ΜΩΡΑΚΙ ΜΟΥ,ΡΟΔΟΣΠΑΡΜΕΝΟΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΣΟΥ!!!! ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ 27/5 /2004!

.jjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjj

.jjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjj

27 ΜΑΗ 2004!!!!!!!

27 ΜΑΗ 2004!!!!!!!
27 ΜΑΗ 2ΟΟ4!!!!!!!!

γιαννησ.,

γιαννησ.,
Εμαι παιδί και ο ουρανός εχει το δικό μου ήλιο...

..

..

..

..
Κοίταξε πιο κάτω τα ποιήματα ίσως κάποιο να σε ενδιαφέρει.

.

.
ηταν ειναι και θα ειναι οι γονεις μου ... αστερια στον ουρανο και στην καρδια μου ...αιωνια....ΗΜΟΥΝ ΤΟ ΜΟΝΑΧΟΠΑΙΔΙ ΣΑΣ!!!!!! ,,,,,,,,,,,ΚΑΙ ΛΕΓΑΤΕ,,,,,,,ΚΑΙ ΛΕΓΑΤΕ,,,,,,,ΚΑΙ ΦΤΙΑΧΝΑΤΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΑ ΧΑΡΙΖΑΤΕ,ΣΑΣ ΨΑΧΝΩ ΣΤΑ ΠΕΡΒΟΛΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΛΙΟΧΩΡΑΦΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ,,,,,,,,,,ΜΕΣ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΣΑΣ ΒΡΙΣΚΩ,,,,,ΜΙΑ ΖΩΗ!!!!!!!!!

.ξηηηηηηηηηηηηηηη

.ξηηηηηηηηηηηηηηη
ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

πασχα....

πασχα....
Ψάχνεις τα χρόνια της χαμένης αθωότητας και λυγάς. Ψάχνεις μορφές ανθρώπων λατρεμένες και δεν τις βρίσκεις. Απλώνεις το χέρι σου να τις αγγίξεις και χάνεται στο κενό. Θες να... τις αγκαλιάσεις, να κάτσεις δίπλα τους , να νιώσεις τη γλύκα της ανασεμιάς τους , το φως απ΄το χαμόγελό τους και δεν μπορείς...

οοοοοοοοοοοοοοοπποο

οοοοοοοοοοοοοοοπποο
...ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΓΙΝΟΜΟΥΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΣΧΟΛΙΑΡΟΥΔΙ ΠΡΟΠΑΙΔΙΑ ΚΙ ΑΛΦΑΒΙΤΟ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΝΑ ΠΑΙΖΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ ΜΕΣ ΤΗΝ ΑΝΕΜΕΛΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΡΩ ΤΙΣ ΓΡΑΤΖΟΥΝΙΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΜΟΥ!!!

κατσικα

ο ουρανός είχε το δικό μου ήλιο... Τα χρυσά του κεντίδια τα καμάρωνα μόνο εγώ και τα πουλιά. Ο δικός μου ουρανός δεν είχε ποτέ σύννεφα γι' αυτό ποτέ δεν έβρεχε, ποτέ δεν άστραφτε, ποτέ δε βρόνταγε. Στις παιδικές μου χούφτες κρατούσα λίγο νερό για να ξεδιψούν τα πουλιά του και στην ποδιά μου ψίχουλα για να χορταίνουν τα φιλαράκια μου. Αυτός ο ήλιος και αυτά τα πουλιά ήταν δικά μου, κανείς δεν μπορούσε να μου τα πάρει.... Όταν ήμουν παιδί είχα φτιάξει και ένα δικό μου κήπο, με παρτέρια ασβεστωμένα, με λογής -- λογής λουλούδια και είχε πράσινο χορτάρι. Στον κήπο μου προσευχόμουνα και ο κήπος μου παράδεισος γινότανε. Όταν ήμουνα παιδί δεν ήξερα τίποτα από τους ουρανούς και τους κήπους της ζωής. Ούτε για αρπαχτικά πουλιά, ούτε για κισσούς που σκοτεινιάζουν τα παράθυρα του κόσμου των μεγάλων. Και όταν μεγάλωνα, προσπαθούσα να συνηθίσω τους ουρανούς και τους κήπους με τους νόμους των μεγάλων. Τον ουρανό και τον κήπο μου να ξανάβλεπα. Τα πουλάκια μου να ξεδιψούσανε με το νεράκι της αθωότητάς μου εκείνης. Στον κήπο μου να ξανακύλαγα στην καταπράσινη χλόη του. Με τα λουλούδια αστεία να λέγαμε και πάλι να γελούσαμε όπως τότε. Θέλω τον παλιό μου κήπο, θέλω τον παλιό μου ουρανό. Θέλω εκείνες τις εικόνες που με γαλήνευαν, θέλω εκείνες τις πλαγιές που λαχάνιαζα όταν έτρεχα. Θέλω εκείνο το παιδί πάλι να συναντήσω και να το μαλώσω που βιάστηκε να μεγαλώσει...

ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Loading...
Loading...

.katv apo to2004

.katv apo to2004
Καλημερα, καλημέρα,

.

.
Ορτσα τα πανιά!!!!!!! σαλπάρουμε
Loading...

.kapetanio

.kapetanio
ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ!!!!!!!!!!

.ΠΑΜΕ ΣΕ ΑΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΜΑΚΡΙΝΕΣ.....

.ΠΑΜΕ ΣΕ ΑΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΜΑΚΡΙΝΕΣ.....
ΠΑΜΕ ΣΕ ΑΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΜΑΚΡΙΝΕΣ

ΣΑΛΠΑΡΟΥΜΕΕΕΕ

Καλημέρα,καλημερα

Γλυκιά Καλημέρα σου φέρνει το αγέρι μαζί με φιλί, του ήλιου οι αχτίνες χαρά, δες, σκορπίζουν φωτίζει και πάλι η ανατολή!!!!!!!!!!!!!Καλημέρα,καλημερα Έστειλα με τον αγέρα, Από ΠΛΩΜΑΡΙ με δροσιά, Να σε βρεί να σ' απαντήσει, Σ' αγκαλιά για να σε κλείσει,... Με Αιγαίου ανασαιμιά.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ
μαρια

Φύσιξε Βοριάς Μα'ί'στρος Τραμουντάνα

/νικοσ

/νικοσ
…ο ανοιχτός ουρανός, η κινητή αρχιτεκτονική των νεφών, οι εναλλασσόμενοι χρωματισμοί της θάλασσας, το σπινθήρισμα των φάρων είναι ένα θαυμάσιο πρίσμα για να διασκεδάσει το βλέμμα δίχως να κουραστεί..

.ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ

.ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ
Τα νέα μας!! "κλικ" στην εικόνα

ρολοϊ


clock-desktop.com

πουλιατραγοσ

πουλιατραγοσ
ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΙΑ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΠΩ,ΟΛΕΣ ΜΟΥ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΓΙΝΑΝ ΠΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΞΑΝ. ΠΕΤΑΞΑΝ,ΠΗΓΑΝ ΣΤΙΣ ΑΚΡΕΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΣΒΗΣΑΝ,ΧΑΘΗΚΑΝ,ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ.......

,ΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ

,ΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ
ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΟΥ ΕΣΕΝΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΛΕΠΩ, ΟΛΑ ΟΣΑ ΑΓΑΠΗΣΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΕ ΡΗΓΜΕΝΑ ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ ΣΤΟ ΒΥΘΟ ΣΟΥΙ

,,,,,,,

Η θάλασσα για μένα είναι μιά ανάγκη κοντά της βρίσκω την χαμένη μου ζωή αφήνω το μυαλό στο κύμα της να τρέξει και παίρνει βαθιά πνοή κι ανάσα η ψυχή. · Απλώνω πάνω στο κύμα της όλα τα όνειρά μου αυτά που κάνω στην ψυχή βαθιά και στο μυαλό αυτά που αλήθεια ίσως ποτέ τους να μην γίνουν και τρέχει το δάκρυ μου καυτό και εγώ πονώ. · Πως να μαζέψω όνειρα, απλωμένα πάνω στο κύμα τα παίρνει ο αέρας και όπου θέλει τα σκορπά τα πηγαίνει στις τέσσερις γωνιές του κόσμου και η δική μου καρδιά, οδύρεται κλαίει και πονά. · Εσείς αέρηδες που τα όνειρά μου πήρατε μαζέψτε τα ξανά και φέρτε τα σε μένα να πάρει μιάν ανάσα η καρδιά μου που πονά καινα νιώσει ότι τόσα όνειρα δεν πήγαν στα χαμένα.

ΦΟΥΡΤΟΥΝΙΑΣΜΕΝΟ ΠΛΩΜΑΡΙ (ΑΜΟΥΔΕΛΙ)

ΦΟΥΡΤΟΥΝΙΑΣΜΕΝΟ ΠΛΩΜΑΡΙ (ΑΜΟΥΔΕΛΙ)

/

/

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

 
Να μαι και πάλι έφτασα
η  Γιάννα στο Πλωμάρι
με χρόνια πας τη πλάτη μου
πολλά σαν ναν γομάρι

Καλοκαιράκι κι Αύγουστος
μ’ ολόγιομο φεγγάρι
ήρθα και πάλι γύρισα
στο ποθητό Πλωμάρι

Το πρώτο μου προσκύνημα
στους βράχους εκεί πέρα
στο φάρο που πηγαίναμε
μαζί με τη μητέρα

                                                                                                                                                                                                                                                            
 Πάει να σπάσει η κάρδια
σε εκατό κομμάτια
Διπλά κτυπάει ο σφυγμός
θολώνουνε τα μάτια  

Μ’ αγάπη τρυφερότητα
το μάτι αγκαλιάζει
το γαλανό του ουρανού
της θάλασσας τα ατλάζι

Τα μάτια μου θαμπώνουνε
όχι δεν είναι δάκρυ
το φως το αιγαιοπελαγίτικο
λάμπει απ’ άκρη σ’ άκρη



Να και οι βάρκες τα γριγρί
στο μόλο αραγμένα
πόσες αναμνήσεις θύμισες
φέρνουν αφτά σε μένα


 
Στ’ ακροθαλάσσι να η σπηλιά
στους βράχους εκεί πέρα
θαλασσοπούλια κατοικούν
μου έλεγε η μητέρα



Μα εγώ ένα δράκο έβαζα
εκεί πως κατοικούσε
το παιδικό μου το μυαλό
έτσι ελειτουργούσε

Γιάννα δεν εκουράστηκες
ώρες πας το μουράγιο
έχεις κι άλλο προσκύνημα
εκεί ψηλά στον Άγιο



Στην εκκλησιά του Αη Λια
άμε να προσκυνήσεις
εκεί ήταν και το σπίτι σου
και έχεις αναμνήσεις

Άγιε μου Λια συχώρα με
δεν πήγα να ξεχάσω
πρωί πρωί με τη δροσιά
εκεί ψηλά θα φτάσω

Με πήρανε τα γηρατειά
μα πριν να ξεκουτιάνω
θα ρθώ κοντά σου Άγιε μου
το τάμα μου να κάνω
 

   
Το άγιο χώμα του σπιτιού
εκεί να προσκυνήσω
λίγο απ’ αυτό στη χούφτα μου
με ευλάβεια να κλείσω


Σκύβω δίπλα από τη θάλασσα
πας τη ψιλή την άμμο
το χέρι μου τρεμάμενο
γραφή αφήνει κάτω

Σαν ιερό μνημόσυνο
στη λατρεμένη μανά
στό κύρη μου το Νικολό
η κόρη σας η Γιάννα




Ξέρω το κύμα θε να ρθη
σε  λίγο να τα σβήσει
μα το μυαλό και η ψυχή
δε θε να λησμονήσει



Ο ήλιος εβασίλεψε
δροσιά φέρνει τα αγέρι
στον ουρανό επρόβαλε
δειλά το πρώτο αστέρι

Καλοκαιράκι κι Αύγουστος 
στο όμορφο  Πλωμάρι
έπεσε η νύχτα κρύφτηκαν 
 στους βράχους όλοι οι γλάροι



Το αεράκι που φύσα
χαϊδεύει τα μαλλιά μου
Θεέ μου τέτοια ομορφιά
ούτε στα όνειρά μου

Κάνω να φύγω μα ξανά
πίσω με πάει το βήμα
να αφήσω τέτοια ομορφιά
Θεέ μου είναι κρίμα

Ψητό χταπόδι μύρισε
μα και καλαμαράκι
στο ταβερνάκι στάθηκα
να πιω ένα ουζάκι





Στον ουρανό εβγήκανε
τώρα χιλιάδες άστρα
και μυρωδιά βασιλικού
ξεχύνετε απ΄τη γλάστρα
                                                             
Κυρ Κωσταντή βάλε μεζέ
και λίγο λαδοτύρι
και δυο σαρδέλες Καλλονής
                           
      κάνε μου το χατήρι
             Ρηνούλα
                             2/8/99